لوگو سفید ایلیا
ثبت شرکت انتخاب نام شرکت و برند خدمات ما
ثبت شرکت ثبت برند ثبت تغییرات شرکت اقدامات پس از ثبت شرکت ثبت طرح صنعتی ثبت اختراع اخذ کارت بازرگانی اخذ جواز تاسیس صنایع رتبه بندی(گرید) شرکت ها
درباره ما
حقوق مالکیت برند ایلیا اساسنامه ثبت ایلیا اعضای هیئت مدیره ایلیا منشور اخلاقی ثبت ایلیا تاریخچه ایلیا همکاران ایلیا محیط کار ایلیا کاتالوگ ایلیا
ارتباط با ما تور مجازی ایلیا

دارایی های مشاع فکری در قوانین


دارایی های مشاع فکری در قوانین کشورمان

در حوزه ی مالکیت ادبی و هنری قانونگذار کشورمان در ماده ۶ قانون حمایت از مؤلفان و مصنفان سال ۱۳۴۸ در ماده ی ۶ مقرر می دارد که: «اثری که با همکاری دو یا چند پدیدآورنده به وجود آماده باشد و کار یکایک آنها جدا ومتمایز نباشد، اثر مشترک نامیده می شود و حقوق ناشی از آن حق مشاع پدید آورندگان است.» همچنین ماده ی ۱۱ آیین نامه ی اجرایی مواد کو ۱۷ قانون حمایت از پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای نیز مقرر می دارد که: «هرگاه اشخاص متعدد در پدید آوردن نرم افزار مشارکت داشته باشند، چنانکه سهم مشارکت هر یک از پدید آورندگان نرم افزار مشخص باشد، حقوق مادی حاصل از آن، به نسبت مشارکت به هر یک تعلق می گیرد و در صورتی که کار یکایک آنان جدا و متمایز نباشد، اثر مشترک نامیده می شود و حقوق ناشی از آن حق مشاع پدیدآورندگان است. به نظر می رسد معیار شناسایی اثر مشترک قابلیت تعیین و تشخیص سهام مشارکتی پدید آورندگان باشد. ولی باید توجه داشت معیار صحیحتر با توجه به قئانین سایر ممالک توجه به همکاری مشترک و هم فکری و خلاقیت در ایجاد اثر می باشد و این که اثر نمایانگر شخصیت پدیدآورندگان باشد. علاوه بر این قانون مذکور صرفا به بیان و شناسایی این آثار پرداخته است و به نظر می رسد که برای شناسایی قواعد و راههای به وجود آمدن مالکیت مشاع، باید به قواعد عام حقوق مدنی باز گشت.
در زمینهی اختراع و سایر مالکیت های صنعتی بند الف ماده ی ۵ قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب سال ۱۳۸۶ حقوق اختراع را منحصرا از آن مخترع می داند و بند ب حقوق ناشی از اختراع مشترک را متعلق به تمام مخترعان می داند. بنابر این اشاعه می تواند ناشی از این باشد که تعدادی از افراد اختراعی را به وجود می آورند و با هم تقاضای ثبت می کنند و اختراع به نام آنها ثبت می شود و نیز بند د از ارث سخن به میان می آورد. به دیگر سخن ورثه ممکن است مالکان مشاع دارایی فکری شوند و این مسأله اختصاص به مال خاصی ندارد و از قواعد عمومی می باشد. قواعد مربوط به ارث هنگامی که اعمال مربوط به ثبت انجام نشده یا تکمیل نشده است پیچیدگی خاصی پیدا می کند اما به اجمال باید گفت که ورثه حق ادامهی عملیات ثبتی و تکمیل آن با آغاز کردن آن را دارند. ماده ی ۳۱ قانون فوق الذکر در مورد علائم تجاری کسی را مالک می دارند که آن را بر اساس تشریفات قانونی ثبت کرده باشد و راجع به اشاعه در این اموال سخنی به میان نمی آورد. علاوه بر این مادهی ۲۳ راجع به طرح های صنعتی، مفاد مادهی ۵ را قابل اعمال می داند دکه راجع بع اوال مشترک نیز همان طور که ذکر شد بحث های محدودی دارد. این قواعد صرفأ مباحثی را بیان می کنند که بسیار محدود است و حتی در صورت عدم ذکر نیز از روح مقررات قابل برداشت بودند و سایر مباحث به قواعد عمومی قانون مدنی ارجاع داده می شود. بر همین اساس هر یک از شرکا می توانند به نسبت سهم خود در دارایی مشترک تصرف حقوقی کنند خواه منجر به انتقال سهم شود یا این که به واگذاری منافع بیانجامد. بر اساس ماده ی ۵۸۳ هریک از شرکا می توانند سهم خود را جزئیاک به ثالث یا هر یک یا تمام شرکا منتقل کند و نحوه ی آن مهم نیست و این که طرف قرارداد چند نفر باشد نیز مؤثر در مقام نمی باشد. تصرفات زاید بر سهم خود نیز مشمول قواعد عام مربوط به معاملات فضولی می باشد.
قانونا هیچ یک از شرکا نمی تواند در مال مشترک بدون اذن سایر شر کا تصرف کند و مهم ترین علت این مهم منع تصرف در مال غیر است. این مسأله از بدیهیات فقه و نظام مالکیت مشاع قانون مدنی می باشد. بنابر این شخص می تواند سهم خود را از حق اختراع به لیسانس یا بیع یا هر قرارداد دیگری واگذار یا اجازهی انتفاع دعد اما بهره برداری از آن چون منوط به تصرف در مال مشاع است، نیازمند اجازه ی همه ی شرکا. این قوانین با توجه به اموال و دارایی های محسوس وضع شده است و مثلا احتمال این که آیا شخصی مایل می باشد که بر جزء پدیده ای که قطعا بهره برداری از آن منوط به کلیت آن است، قرار داد لیسانس منعقد کند، محل تردید است. از این گذشته این مباحث حتی در صورت امکان به اموال فکری آسیب بسیار می رساند و شاید برای جلو گیری از این مسائل گفت: در صورت امکان قواعد جاری می شود و این امکان به معنی مفهوم عرفی و رعایت مصلحت می باشد. یعنی مثلا قراردادهای لیسانس جزئة ممکن نمی باشد. درج مقرره هایی نظیر حق تقدم شرکا در صورت انتقال لازم به نظر می آید و با توجه به این که این مسأله در تاریخ غنی فقه ما غریب نمی باشد و آن نهاد را با دامنه ی محدود به عنوان حق شفعه می شناسیم بسیار ضروری است. چرا که امروز به دلیل کاربرد کم حق شفعه در زمینه محدود املاک ضرورت رفع شده ای به نظر می رسد اما در مورد دارایی های فکری با برداشتن موانعی نظیر محدودیت تعداد شرکا لازم و ضروری است. در مورد مواردی نظیر علامت های تجاری به دلیل این که هر محصولی با علامت خاصی تولید شود صرف نظر از تولید کننده بیانگر خاصیت و ویژگی هایی است. بنابر این باید به این ویژگی ها نیز توجه خاص داشت. من جمله فقر قانون گذاری در این زمینه مشکلات زیادی را به وجود می آورد که رجوع به قواعد عام گاهی اوقات این چالش ها را عمیق تر می سازد و لزوم قانون گذاری در این زمینه امری اجتناب ناپذیر می نماید می نماید.

قراردادهای سفارش ساخت (استصناع)

استصناع یا قرارداد سفارش ساخت، قراردادی بین دو شخص حقیقی یا حقوقی مبنی بر تولید کالایی خاص با احداث طرح ویژه است که در آینده ساخته و قیمت آن نیز در زمان يا زمانهای توافق شده به صورت نقد یا اقساط پرداخت شود.
با توجه به این تعریف، دامنه عقد استصناع بسیار گسترده خواهد بود و شامل سفارش ساخت کالاهای بی شمار نظير فرش، خانه، خودرو، کشتی، هواپیما و طرح ها و سفارش احداث شرکت های کوچک و بزرگ و حتی احداث شهرک ها و مجموعه های بزرگ صنعتی و طراحی یک پروژه یا اصلاح ساختار یک تشکیلات و ... می شود . عقد استصناع عقد مستحدث و جدیدی نیست؛ بلکه از گذشته های دور این عقد مطرح بود و فقیهان بزرگوار بعضی از احکام فقهی آن را نیز مطرح کردهاند. امروزه قرارداد سفارش ساخت در ساخت کالای مادی یا انجام پروژها خلاصه نمی شود و متعلق آن می تواند خلقی اثری هنری و یا ایجاد اختراع باشد.

عقد استصناع آن گونه که در دنیای واقعی تحقق می یابد به سه صورت ذیل است:

1-گاهی پس از گفت و گوهای لازم میان طرفین قراردادی امضا می شود که مطابق آن، سازنده مقداری از مصنوعات خود را به ازای قیمت مشخص به ملکیت سفارش دهنده در می آورد و سفارش دهنده هم این ملکیت را می پذیرد. در این صورت، تملیک و تملک قطعی و بدون حالت انتظار صورت می گیرد. برای مثال شرکتی دانش بنیان با شخصی قراردادی منعقد می کند که به موجب این قرارداد حق اختراعی به قیمت مشخصی به ملکیت شرکت یا بنگاه خاصی در آورد.
در این مورد، تفاوتی بین این قرار داد و بيع ملاحظه نمی شود، جز این که آن کالای مورد معامله، ساخته نشده و خریدار شرط کرده است که فروشنده آن را بسازد و تحویل دهد و انضمام این شرط باعث خارج شدن قرارداد از حقیقت آن یعنی بیع نمی شود؛ زیرا حقیقت بیع گسترده است و نمی توان خالی بودن از این شروط را در آن شرط دانست؛ پس مفهوم بیع بر آن منطبق می شود و باید تمام شرایط درستی بیع را دارا باشد. خواه شرایط خود عقد باشد و خواه شرایط عوضین و یا شرایط فروشنده و خریدار؛ بنابراین، اگر کالای مورد سفارش، موضوعی جزئی باشد، نظیر سفارش ساخت کشتی مشخصی که مقداری از آن ساخته شده است، این سفارش در حقیقت فروختن کالای موجود است مشروط بر این که مقدار باقی بدان ضمیمه شود. این نوع معامله بيع است؛ البته به شرط این که خصوصیات مشخص باشد. نظیر این که سفارش دهنده شرط کند که سازنده باید ساخت آن کشتی را با خصوصیات معین به اتمام برساند؛ اما اگر کالای مورد سفارش امری کلی باشد، مصداق بیع سلم خواهد بود که طبق نظر مشهور فقیهان، تمام شرایط بیع سلم از جمله دریافت قیمت پیش از متفرق شدن فروشنده و خریدار از مجلس عقد در این قرارداد نیز باید موجود باشد؛ اما اگر تمام قیمت در مجلس و پیش از متفرق شدن طرفین پرداخت نشود گرچه عنوان سلم بر آن صدق نمی کند، باعث باطل شدن این قسم از عقد نمی شود؛ زیرا با صدق عنوان بیع بر این معامله و اطلاق آیه «احل الله البيع» بر آن، حکم صحت عقد بار می شود.

۲-میان سفارش دهنده و سازنده، عقد و قرارداد قطعی بسته می شود مبنی بر این که ساز ناده، کالا را بسازد و پس از ساختن، آن را به سفارش دهنده بفروشد. این قسم بيع شمرده نمی شود؛ زیرا در این قرارداد تصریح شده که خرید و فروش پس از ساخت انجام شود؛ اما این قسم مصداق قطعی عقد است و عموم کلام خداوند «اوفوا بالعقود» شاملش می شود و دلیلی بر تخصیص آن نیز وجود ندارد. بر این اساس، بر هر یک از طرفین قرار داد واجب است به آنچه در قرارداد آمده و بدان ملتزم شده اند وفا کنند.

۳-در این صورت صرفا مواعده ای میان طرفین صورت می گیرد و هیچ کدام از این دو به چیزى التزام نداده است. بدون شک قرارداد بسته شده میان آنها توأم با اطمینان نیست و هر کدام از طرفین اشکارا بیان کرده که ملزم نیست طبق این قرارداد عمل کند و دلیل شرعی هم بر الزام وجود ندارد؛ پس بر این قسم، عنوان بیع صادق نیست و به طور طبیعی مشمول اطلاق آیه شریفه «أحل الله البيع» و «اوفوا بالعقود» نخواهد بود. اگر طرف نخواست، نمی سازد؛ چنان که خریدار نیز پس از آن که کالای مورد توافق بر او عرضه شد، اختیار دارد اگر خواست آن را می خرد و اگر نخواست نمی خرد.
همان طور که ذکر شد قراردادهای سفارش ساخت دارای مفهوم گسترده و وسیعی هستند و موضوعات بسیاری را دربر می گیرند و برای اقتصاد جوامع بسیار مفید می باشند. این قراردادها دیگر در ساخت چکمه و شمشیر با ساخت آپارتمان و یا انجام پروژه های پیمانکاری کوچک و بزرگ خلاصه نمی شود و از مفهوم گستردهی آن برای تولید اموال فکری استفاده می شود. استاد دانشگاهی برای نوشتن کتاب خاصی در زمینهای تخصصی سفارش می گیرد و یا همان شخص برای نوشتن کتاب مخصوص تدریس در مقطع خاصی سفارش می گیرد. شروط قرار دادی در این قراردا نیز تا حد امکان و عدم برخورد با قوانین آمره و نظم عمومی رایج است و ممکن است این قرارداد ایجاد اشاعه کند. به هر حال قرار دادهای سفارش ساخت دارای مفهوم وسیع و گسترده ای می باشند.
هنگامی که سخن از محصولات ثبت شرکت دانش بنیان می شود مقصود کالاهای مادی و خدمات محسوس نمی باشد، بلکه دارایی های فکری است که شرکت دانش بنیان آن را تولید و عرضه می کنند. هنگامی که بر اساس قرارداد سفارش ساختی شرکت تولید محصول فکری خاصی را به عهده می گیرد، اولین مسأله شروط قراردادی است که باید مد نظر قرار بگیرد مثلا می توان شرط کرد که در حقوق مادی شریک باشند و سرمایه از جانب سفارش دهنده باشد و نیز سفارش دهنده تعهداتی نظیر تجاری سازی را متقبل شود. ولی اگر شرط خاصی نباشد باید قواعد عام را جاری دانست و محصول را از آن سفارش دهنده دانست و حقوق اخلاقی را از آن مخترعان. بسیاری از مواقع قراردادها شامل تعهداتی می شود که پس از قرارداد اصلی نیز تداوم می یابد، مانند تعهد به آموزش های خاص. بنابراین به رابطه بین دو طرف در این قراردادها به محض تحویل پایان نمی یابد.
هنگامی که سخن از قرار داد سفارش ساخت می شود روابط سازندگان با شرکت نباید پنهان بماند، به دیگر سخن سازندگان در صورتی که مشمول بند «ه امادهی ۵ باشد و شرط مخالفی نیز در بین نباشد حقوق مادی از آن شرکت خواهد بود. بنابراین محصولی که در راستای وظایف و تحت تعالیم باشد از آن شرکت خواهد بود. البته نکته اینجاست که به منظور حمایت بیشتر از شرکت به نظر می رسد باید همه ی محصولات مرتبط با موضوع شرکت را مشمول بند مذکور بدانیم. این قراردادها در تجاری سازی نقش عمده ای می توانند بازی کنند. هنگامی که شرکتی سفارش ساخت محصولی را می دهد، نکته اینجاست که بدون زحمت و هزینه ثبت شرکت دانش بنیان محصولی تولید کرده است که دارای بازار و جایگاه داست و فعالیت های تحقیقاتی بازار را انجام گرفته می بیند و می تواند از طریق شروطی نظیر مالکیت اشتراکی بر محصول خود علاقه ی مالکیت را حفظ کند تا در تکمیل و ایجاد اختراعات جدید و مرتبط با فراغ بال بیشتری عمل کنند. در واقع قرارداد سفارش ساخت دارای گستره ی وسیع و فراخی برای شروط و ساخت قراردادهای ساخت است و این فرصت مهم و مناسبی برای شرکت های دانش بنیان است.
هنگامی که ثبت شرکت دانش بنیان منحل می شود تمامی سرمایه ی آن پس از اتمام مراحل قانونی مشاع بین شرکای شرکت می باشد. همچنین موقعی که شرکتی دانش بنیان با شرکت دانش بنیان دیگری با همکاری هم اقدام به ایجاد دارایی فکری می کنند در حقوق آن به نحو مشاع شریک می باشند. نکته ی مهم این است که بحث بر سر حقوق مادی می باشد و حقوق اخلاقی از آن پدید آورندگان می باشد. همچنین قرارداد خصوصی بر قواعد تكمیلی مقدم است.

پل ارتباطی مجتمع ثبتی و حقوقی ایلیا

( به لبخندتان برترینیم )

شماره تماس مجتمع ایلیا

  • شعبه کرج: 137 32 – 026
  • شعبه تهران :119 55 266 – 021
  • سامانه ی پیامکی: 32 52 52 32
  • سامانه ی تخصصی ثبتی و حقوقی WWW.ELIYA.IR
  • پست الکترونیکی به نشانی INFO@ ELIYA.IR

فرایند و خدمات قابل ارائه مجتمع ثبتی ، اداری و حقوقی ) ثبت شرکت ایلیا ( در کلیه واحد های ثبتی اداره ثبت شرکتها در چهار چوب قانون تجارت ایران شامل ( ثبت شرکت، ( ثبت شرکت سهامی خاص ، ثبت شرکت با مسئولیت محدود ، ثبت موسسه و تنظیم صورتجلسات شرکتها و ثبت تغییرات شرکت ) خدمات نام تجاری و نمونه اسم برند و شرکت و انتخاب نام و اسم شرکت در اداره مالکیت صنعتی شامل ( ثبت برند ، ثبت علامت تجاری و ثبت برند بین المللی ( مادرید ) - ثبت طرح صنعتی- ثبت اختراع ، هزینه و تعرفه ثبت اختراع و ثبت بین المللی اختراع )

مشاوره آنی
مجتمع ایلیا ارائه دهنده خدمات جامع ثبتی، حقوقی و اداری
ما در هر زمان کنار شما هستیم.

ایلیا با دارا بودن دپارتمان های مجزا و با برخورداری از مشاوران برتر ثبتی و حقوقی در راستا ارائه خدمات با حداقل هزینه ها و در کوتاه ترین زمان ممکن تلاش می نماید

مفقود شدن اسناد در وجه حامل

مفقود شدن اسناد در وجه حامل -1- اسناد در وجه حامل که دارای کوپن هستند. ٢- مفقود شدن سند حامل بدون کوپن -هر گاه این سند گم شود دارنده آن حق دارد درخواست ابطال آن را بدهد و اگر مقام صلاحیت داری به مدیون سند دستور عدم پرداخت وجه سند گم شده را بدهد ولی مدیون وجه آن را پرداخت کند،

قوانین در حمایت از ذخایر ژنتیکی ثبت اختراع

قوانین ملی وضع شده در حمایت از ذخایر ژنتیکی و انعکاس رهنمودهای بین المللی در قوانین داخلیثبت اختراع - قانون گذار ایرانی در زمینه تدوین قوانین مرتبط با بحث زیست فناوری انسجام و دقت در خود این عرصه از علم نداشته، که البته به دلیل جدید بودن این شاخه از علم و نداشتن متخصصان حقوقی در این زمینه، تا

حقوق ایران در ضمینه ثبت شرکت تجاری

حقوق ایران در ضمینه ثبت شرکت تجاری -در قانون تجارت مصوب ۱۳۰۳ که اولین قانون تجارت ایران است از شرکت های تجاری صحبت شده است. قانون تجارت ۱۳۰۶ نیز به اختصار مقررات حاکم بر شرکت های سهامی، تضامنی، مختلط و تعاونی را بیان کرده، اما در هیچکدام از این قوانین از ثبت اختیاری یا اجباری شرکت صحبت به میان

آثار بقای شخصیت حقوقی شرکت در زمان تصفیه

آثار بقای شخصیت حقوقی شرکت در زمان تصفیه - روشن شد که تا زمانی که امر تصفیه امور شرکت منحله و یا ورشکسته پایان نیافته، شخصیت حقوقی شرکت باقی است و این امر نتایجی را به دنبال دارد که با نتایج شخصیت حقوقی شرکت در زمان حیات قدری متفاوت است.

زمان و امکان طرح درخواست قبل از اقامه دعوا در ثبت برند و طرح

زمان طرح درخواست دستور موقت و زمان طرح دعوای اصلی - امکان طرح درخواست قبل از اقامه دعوای اصلی - مهلت خواهان جهت اقامه دعوای اصلی قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری - طبق موازین آیین دادرسی مدنی، امکان تقاضای دستور موقت قبل، حین و بعد از اقامه دعوای اصلی وجود دارد. اما ظاهر ماده ۱۸۳ آیین

شرایط صادر کننده چک

شرایط صادر کننده چک -چک باید بروی محال عليه صادر شود و چک بر روی خود منع قانونی دارد.چکی که برای پرداخت به خود صادر کننده صادر شده در صورتی قابل پرداخت است که ظهرنویس نشده باشد.ظهرنویسی چکی که گیرنده، صادر کننده نیز می باشد بلااشکال است.

دستور موقت در نظام حقوق مالکیت صنعتی ایران

دستور موقت در نظام حقوق مالکیت صنعتی ایران - حمایت قضایی از صاحب حق اختراع یا دارنده مجوز بهربرداری از آن ایجاب می کند تا علاوه بر اعطای حق اقامه دعوا عليه ناقض این حقوق، اقدامات تامینی لازم در حاشیه دادرسی نیز جهت جلوگیری از تضییع حقوق افراد ذینفع به عمل آید.

صفر تا صد اسناد در وجه حامل

صفر تا صد اسناد در وجه حامل -سند در وجه حامل»، سندی است که مشخصات دارنده روی آن نوشته نشده و قابل پرداخت به حامل آن است، مگر در موارد زیر: در صورت توقيف وجه از طرف مقامات قضایی و یا در صورت امتناع حامل از تسلیم سند و یا در صورتی که عدم مالکیت دارنده سند، در دادگاه محرز شود.

ضمانت در برات

ضمانت در برات -یعنی شخص ثالثی یک یا چند نفر از مسئولین برات را ضمانت می کند (براتکش، ظهرنویس ها و براتگیر ) که ضمانت در برات جنبه تضامنی دارد. ضامن ممکن است شخص ثالثی یا یکی از امضاء کنندگان برات باشد. امضاء ضامن باید با قید برای ضمانت اعتبار دارد یا چیزی مشابه، همراه باشد.

دادگاه صالح و وظایف آن در حوزه طرح صنعتی و برند

در این مقاله فرایند امور دادگاهی قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و ثبت برند و علامت تجاری را در دادگاه ها مطالعه می نماییم .دادگاه صالح و وظایف آن-دادگاه صالح - استثنائی بودن ضابطه مذکور در آیین نامه - وقوع موضوع دستور در خارج از تهران

لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج لوگو شرکت گاج
فرم ارسال نظر و سوال

پاسخ دادن به :

امتیار خود را ثبت کنید
ارسال با تشکر از ارسال نظر . پس از تایید نظر شما درج خواهد شد
در فرم پر شده خطاهایی وجود دارد. لطفا آنها را بررسی کنید.
اعتبارسنجی فرم موفق بود!
توضیحات چقدر جستجو و سوال پرسش و پاسخ مقالات مرتبط
پایان مشاوره

به سیستم مشاوره آنی خوش آمدید .
لطفا جهت شروع پشتیبانی یکی از روش های زیر را انتخاب فرمایید