مجوز های فعالیت انواع مختلفی دارند که اشخاص حقیقی و حقوقی برای انجام فعالیت در زمینه های گوناگون نیازمند اخذ جواز هستند. جواز بسته به کاری که اشخاص قرار است انجام دهند دسته بندی های گوناگونی دارد. اما تمام مجوز ها از سوی ارگان های دولتی صادر می شود. انواع جواز عبارت است از: جواز کسب، پروانه بهره برداری، پروانه بهداشت، جواز تاسیس صنایع، جواز تاسیس جهاد کشاورزی، انواع مجوز های فرهنگی هنری، پروانه فعالیت در رشضته ها و شاخه های مختلف که به نسبت نوع فعالیت ارگان زیر مجموع صادر کننده اخذ مجوز متفاوت است.
هیچ فعالیتی بدون اخذ جواز اجازه کار در ایران را ندارد. اشخاص با دریافت مجوز علاوه بر قانونی بودن کسب و کار خود می توانند از حقوق ناشی از اخذ جواز نیز بهرمند شوند. مانند ضمانت به موجب مجوز مربوطه در بانک های داخلی یا اخذ تسهیلات برای گسترش کسب و کار خود استفاده کنند. برای اخذ جواز باید در سایت دولتی مورد نظر وارد شوید و ثبت نام اولیه دریافت جواز را انجام دهید. البته داشتن کسب و کار مورد تایید شرط اساسی اخذ جواز می باشد.
نیما قهرمانی
راستش رو بخوای، از اول عاشق قانون و بخشنامه نبودم. کسی که بگه از بچگی عاشق مادهها و تبصرهها بوده، یا داره اغراق میکنه یا واقعاً آدم عجیبیه! اما یه جایی توی مسیر فهمیدم قانون، وقتی درست ترجمه بشه، میتونه دست خیلیا رو بگیره.
الان سالهاست کارم همینه: میشینم پای قوانین ثبت شرکت، ثبت برند، تغییرات و انحلال شرکتها، نقلوانتقال سهام، اخذ مجوزها... همهی اون چیزایی که وقتی میخوای کسبوکارتو راه بندازی، یهو سر راهت سبز میشن و آدم نمیدونه از کجا شروع کنه. من میشینم این چیزا رو میخونم، میفهمم، و بعد سعی میکنم به زبونی بنویسم که واقعاً بشه ازش استفاده کرد؛ نه یه متن رسمی که فقط برای شونهخالیکردن نوشته شده باشه.
برام مهمه وقتی یکی مقالهمو میخونه، حس نکنه داره کتاب قانون ورق میزنه. دوست دارم انگار روبهرو نشستیم و دارم براش تعریف میکنم: «ببین، این پروسه اینجوری پیش میره، این کارا رو باید انجام بدی، مراقب این تلهها هم باش.» چون خودم بارها دیدم آدمایی که فقط چون کسی این چیزا رو ساده براشون توضیح نداده، سردرگم موندن یا کارشون عقب افتاده.
نیما قهرمانیام؛ و شغلم شاید ظاهرش خشک باشه، ولی دلیلی که هنوز باهاش ادامه میدم همینه: دوست دارم پیچیدگی رو بردارم و یه چیز قابلفهم بذارم جاش.















