ثبت علامت تجاری

علامت تجاری علامتی جهت معرفی کالاها و یا خدمات شما به مشتریان یا مخاطبینتان است که با ثبت آن جنبه قانونی پیدا کرده و بر روی محصولات شما درج می گردد و یا در تبلیغات شما استفاده می شود ، ثبت علامت تجاری بر اساس قانون تجارت ایران مقررات مخصوص به خود را دارد که طی آیین نامه ای به  آنها اشاره شده است. علامت تجاری می تواند شکلهای مختلفی داشته باشد یکی از انواع علامت تجاری  علامت جمعی می باشد که متعلق به یک گروه یا انجمن یا اتحادیه می باشد و استفاده از آن منوط بر عضویت در آن گروه یا اتحادیه است که در مقالات پیشین نیز به آن پرداختیم . ماده 42 قانون ثبت علامت تجاری نیز در مورد علامت جمعی می باشد  ، در این ماده اشاره شده است که مفاد 32 تا 41 آیین نامه ثبت علامت تجاری در خصوص علامت جمعی نیز صدق می کند . بنابراین در اینجا به  بیان ماده  42 قانون تجارت اکتفا نکرده و به بیان مفاد 32 تا 4 این آیین نامه نیز امی پردازیم :

 ماده 42 قانون ثبت علامت تجاری

‎‎‎ماده 32 - علامت درموارد زير قابل ثبت نيست‌:

‎‎‎الف - نتواند کالاها يا خدمات يک مؤسسه را از کالاها و خدمات مؤسسه ديگرمتمايز سازد.

‎‎‎ب - خلاف موازين شرعي يا نظم عمومي يا اخلاق حسنه باشد.

‎‎‎ج - مراکز تجاري يا عمومي را به ويژه درمورد مبدأ جغرافيايي کالاها يا خدماتيا خصوصيات آنها گمراه کند.

‎‎‎د - عين يا تقليد نشان نظامي‌، پرچم‌، يا ساير نشانهاي مملکتي يا نام يا ناماختصاري يا حروف اول يک نام يا نشان رسمي متعلق به کشور، سازمانهاي بين‌الدولي ياسازمانهايي که تحت کنوانسيونهاي بين‌المللي تأسيس شده‌اند، بوده يا موارد مذکور .يکي از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحيتدار کشور مربوط يا سازمانذي‌ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.

‎‎‎هـ - عين يا به طرز گمراه کننده‌اي شبيه يا ترجمه يک علامت يا نام تجاري باشدکه براي همان کالاها يا خدمات مشابه متعلق به مؤسسه ديگري در ايران معروف است‌.

‎‎‎و - عين يا شبيه آن قبلاً براي خدمات غيرمشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن که عرفاً ميان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلي لطمه وارد سازد.

‎‎‎ز - عين علامتي باشد که قبلاً به نام مالک ديگري ثبت شده و يا تاريخ تقاضاي ثبت آن مقدم يا داراي حق تقدم براي همان کالا و خدمات و يا براي کالا و خدماتي است که به‌لحاظ ارتباط و شباهت موجب فريب و گمراهي شود.

‎‎‎ماده33 - اظهارنامه ثبت‌علامت به همراه نمونه علامت وفهرست کالاها يا خدماتي که ثبت علامت براي آنها درخواست شده و براساس طبقه‌بندي قابل اجراء يا طبقه‌بندي بين‌المللي باشد، به اداره مالکيت صنعتي تسليم مي‌شود. پرداخت هزينه‌هاي ثبت علامت بر عهده متقاضي است‌.

‎‎‎ماده 34 - درصورتي که اظهارنامه دربردارنده ادعاي حق تقدم به شرح مذکور در کنوانسيون پاريس براي حمايت از مالکيت صنعتي باشد که توسط متقاضي يا سلف او در هر کشور عضو کنوانسيون تقاضا شده است‌، طبق مفاد ماده (9) اين قانون رفتار مي‌شود.

‎‎‎ماده 35 - متقاضي مي‌تواند تا زماني که اظهارنامه او هنوز ثبت نشده‌، آن رامسترد کند.

‎‎‎ماده 36 - اداره مالکيت صنعتي‌، اظهارنامه را ازلحاظ انطباق با شرايط و مقرراتمندرج در اين قانون بررسي و درصورتي که علامت را قابل ثبت بداند، اجازه انتشارآگهي مربوط به آن را صادر مي‌کند.

‎‎‎ماده 37 - هر ذي‌نفع مي‌تواند حداکثر تا سي روز از تاريخ انتشار آگهي‌، اعتراض خود را مبني بر عدم رعايت مفاد بند (الف‌) ماده (30) و ماده (32) اين قانون به اداره مالکيت صنعتي تسليم نمايد. دراين صورت :

‎‎‎1 - اداره مالکيت صنعتي رونوشت اعتراض‌نامه را به متقاضي ابلاغ کرده و بيست روز به او مهلت مي‌دهد تا نظر خود را اعلام کند. متقاضي درصورت تأکيد بر تقاضاي خود يادداشت متقابلي را به همراه استدلال مربوط به اداره مذکور مي‌فرستد. درغير

اين‌صورت اظهارنامه وي مسترد شده تلقي خواهد شد.

‎‎‎2 - اگر متقاضي يادداشت متقابلي بفرستد، اداره مالکيت صنعتي رونوشت آن را دراختيار معترض قرار مي‌دهد و با درنظر گرفتن نظرات طرفين و مواد اين قانون تصميم مي‌گيرد که علامت را ثبت و يا آن را رد کند.

‎‎‎ماده 38 - پس از انتشار آگهي اظهارنامه و تا زمان ثبت علامت‌، متقاضي از امتيازات و حقوقي برخوردار است که درصورت ثبت برخوردار خواهد بود. با اين حال هرگاه به وسيله متقاضي ثبت درباره عملي که پس از آگهي اظهارنامه‌انجام شده‌،

دعوايي مطرح شود و خوانده ثابت کند که در زمان انجام عمل‌، علامت، قانوناً قابل ثبت نبوده است‌، به دفاع خوانده رسيدگي و درمورد ثبت يا عدم ثبت علامت تصميم مقتضي اتخاذ مي‌شود.

‎‎‎ماده 39 - هرگاه اداره مالکيت صنعتي تشخيص دهد که شرايط مندرج در اين قانون رعايت شده است علامت را ثبت کرده و آگهي مربوط به ثبت آن را منتشر و گواهينامه ثبت را به‌نام متقاضي صادر مي‌نمايد.

‎‎‎ماده 40 - حقوق ناشي از ثبت علامت‌، مدت اعتبار و تمديد آن به شرح زير است‌:

‎‎‎الف - استفاده از هر علامت که در ايران ثبت شده باشد، توسط هر شخص غيراز مالک علامت‌، مشروط به موافقت مالک آن مي‌باشد.

‎‎‎ب - مالک علامت ثبت شده مي‌تواند عليه هر شخصي که بدون موافقت وي از علامت استفاده کند و يا شخصي که مرتکب عملي شود که عادتاً منتهي به تجاوز به حقوق ناشي از ثبت علامت گردد، در دادگاه اقامه دعوي نمايد. اين حقوق شامل موارد استفاده از علامتي مي‌شود که شبيه علامت ثبت شده است و استفاده از آن براي کالا ياخدمات مشابه‌، موجب گمراهي عموم مي‌گردد.

‎‎‎ج - حقوق ناشي از ثبت علامت‌، اقدامات مربوط به کالاها و خدماتي را که توسط مالک علامت يا با موافقت او به کشور وارد و در بازار ايران عرضه مي‌گردد، شامل نمي‌شود.

‎‎‎د - مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاريخ تسليم اظهارنامه ثبت آن مي‌باشد. اين مدت با درخواست مالک آن براي دوره‌هاي متوالي ده ساله با پرداخت هزينه مقرر، قابل تمديد است‌. يک مهلت ارفاقي شش ماهه که از پايان دوره شروع مي‌شود، براي پرداخت هزينه تمديد، با پرداخت جريمه تأخير، درنظر گرفته مي‌شود.

‎‎‎ماده 41 - هر ذي‌نفع مي‌تواند از دادگاه ابطال ثبت برند را درخواست نمايد. دراين‌صورت بايد ثابت کند مفاد بند (الف‌) ماده (30) و ماده (32) اين قانون رعايت نشده است‌.

‎‎ابطال ثبت يک علامت از تاريخ ثبت آن مؤثر است و آگهي مربوط به آن نيز دراولين فرصت ممکن منتشر مي‌شود.

‎‎‎هر ذي‌نفع که ثابت کند که مالک علامت ثبت شده شخصاً يا به وسيله شخصي که از طرف او مجاز بوده است‌، آن علامت را حداقل به مدت سه سال کامل از تاريخ ثبت تا يک ماه قبل از تاريخ درخواست ذي‌نفع استفاده نکرده است‌، مي‌تواند لغو آن را از دادگاه  تقاضا کند. درصورتي که ثابت شود قوه قهريه مانع استفاده از علامت شده است‌، ثبت علامت لغو نمي‌شود.

‎‎‎ماده 42 - با رعايت اين ماده و ماده (43)، مواد (31) تا (41) اين قانون درمورد علائم جمعي نيز قابل اعمال است‌.